Бир күнү Сулайман ала́йхи саллам пайгамбар кумурскадан бир жылдык керектеген азыгынын көлөмүн сурайт.

Кумурска "буудайдын бир данын керектейм" деп жооп берет.
Кумурска берген жооп туура же туура эмес экенин текшерүү үчүн аны бир шишенин ичине салат. Жанына да бир дан салып, шишенин оозун аба кире тургандай кылып жабат. Бир жыл да өтөт. Шишени ачып караса, ошол дандын жарымын гана жеген болот. Сулайман ала́йхи саллам таң калат. «Эмне үчүн жеген жок?» деген суроо туулат. Кумурсадан сураганда: Сенден мурда менин ырыскымды Аллах берүүчү. Мен ага ишенип, дандын баарын жечүмүн. Себеби, ал мени эч качан унутпайт жана менден жүз буруп кетпейт. Ал эми сен мени камкордугуңа алгандан баштап «бул көр пенде» деп сага толук ишене алган жокмун.

Ошон үчүн мага берилген дандын жарымын гана жедим. Жарымын болсо кийинки жылга калтырдым.

Жараткан эч кимди пенденин колун каратып, ага муктаж болуудан сактасын! Өзүбүз эмгек кылып, ыпыскыбызды адалдан таап жейли!

Бир күнү Ибрахим ала́йхи саллам   Азрайилден ала́йхи саллам   сураптыр : ,
"Эй, Азрайил ала́йхи саллам, Жаман адамдардын рухун алып жатканда, аларга кандай көрүнөсүң?"
Азрайил ала́йхи саллам   бул жөнүндө суроо бербегени оң экенин айтат. Бирок, Ибрахим ала́йхи саллам   суроого жооп алууну каалап туруп алат.
Анда Азрайил ала́йхи саллам  :

Артына бурулуп, көргөн нерсесинен каттуу корккон Ибрахим ала́йхи саллам   эс-учун жоготот
-Эй, Азраил. Алар дүйнөдө жасаган баардык жамандыктарынын жазасы үчүн сенин ушул абалыңды көрүшсө жетиштүү болот"
Бирок, жандын алынуусу, кабыр азабы, махшар майданы жана тозоктогу азаптар да бар.

Ибрахим ала́йхи саллам кайра сурайт:
-Жакшы адамдардга кандай абалда көрүнөсүң?
Азраил кайрадан Ибрахим ала́йхи салламге көрүнөт. Ибрахим ала́йхи саллам көргөн нерсесине суктануу менен айтат:
"Эй, Азрайил ала́йхи саллам. Жалганда көп жакшылыктарды жасаган адамдарга сооп катары ушундай абалда көрүнгөнүң гана жетиштүү!"


Бирок, кабыр жашоосу, бейиш жана бейиште жараткандын жамалын көрүү да бар.....